Diagnoza zasobów ludzkich NGO w kulturze
Wielkopolska Rada Koordynacyjna Związek Organizacji Pozarządowych była wykonawca badania na temat diagnozy zasobów ludzkich wielkopolskich organizacji pozarządowych. Partnerem merytorycznym diagnozy NGO w tym zakresie była Fundacja Instytut Badania i Rozwoju Aktywności Społecznej.
Przeprowadzona diagnoza miała kilka celów. Jednym z nich było określenie charakterystyki osób zatrudnionych w organizacjach pozarządowych należących do sektora dóbr i usług kultury. Kolejnym celem było określenie i identyfikacja potrzeb kompetencyjnych występujących w tego typu organizacjach. Istotne okazało się także stworzenie szczegółowego opisu działaczy, pracowników i wolontariuszy działających w organizacjach pozarządowych należących do segmentu kultury. W tym zakresie badano poziom ich wykształcenia, liczbę personelu pracującego odpłatnie, motywację, jaką przejawiały osoby zarówno pełniące pracę jak i wolontariat w NGO, a także niezbędne kompetencje, jakie pozwalają pracownikom na realizację projektów w sektorze kultury.
Przeprowadzona diagnoza w formie badania miała formę dwuetapową. Pierwszy etap miał charakter ilościowy – badania dokonano poprzez wywiad telefoniczny na próbie 343 organizacji pozarządowych. Etap drugi to badanie jakościowe również przeprowadzone w formie wywiadu telefonicznego na próbie 60 osób, w tym 20 działaczy NGO, 20 pracowników i 20 wolontariuszy. W diagnozie wymiarami funkcjonowania organizacji, jakie badano to m.in. sama organizacja, zasoby ludzkie, edukacja i formy finansowania NGO.
Jeśli chodzi o organizację badano obszary jej działania, zakres działania, liczba realizowanych projektów, jak istotne dla NGO są działania z zakresu dóbr i usług kultury i jak często podejmowane są te działania. W stosunku do zasobów ludzkich starano się pozyskać informacje w zakresie istniejącego podziału płci w komórkach zarządu, a także odnośnie stopnia i sposobu, w jakim zaangażowani są działacze. W stosunku do pracowników poszukiwano danych na temat ilości zatrudnionych osób, proporcji płci, badano dynamikę zatrudnienia w stosunku do lat poprzednich. Nie bez znaczenia był także profil i rodzaj posiadanego przez personel wykształcenia, a także sposób rekrutowania nowych pracowników. Odnośnie wolontariuszy pozyskiwano informacje w zakresie tego czy NGO chętnie korzystają z ich pomocy czy nie. Zwrócono uwagę także na sposób ich rekrutacji, a także na to, jakie osoby najczęściej zgłaszają się do NGO, jako wolontariusze. Jeśli chodzi o edukację starano się zdobyć informacje, w jakich dziedzinach kształcą się osoby skupione w NGO i jakie jest ich zapotrzebowanie na nowe informacje. Starano się uzyskać informacje o nie szkoleniowych formach edukacji preferowanych przez personel. Z kolei, jeśli chodzi o formy finansowania NGO zwrócono przede wszystkim uwagę na źródła dofinansowania, jakimi są granty.